Bir kendini bilmezim ben
Benden içeri beni çıkaramamış
Rabbini bilememiş bir posayım
Bundan yüzümün yerden kalkamayışı
Her adım da yere çalınışım
Yere çarpışı bile nimet olana
Kul olamamış bir mücrimim işte
Arafta yaşayan ne yana gitse mekansız kalan
Bir şekil tutturamayıp suretsiz dolanan
O benim işte
Nerde bir kuytu nerde çamur, karanlık ordayım ben
Ne aydın olabilirim ne aydınlık
Geldi işte yolun yarısı yok elimde bir azık
Hala bîhaberim kendimden yazık!
…………………
